zaterdag 11 juli 2015

Gezocht; Raadsvrouw of -man

Lieve lezers,

Uiteraard heb ik van alles meegemaakt de afgelopen maanden. De veranderingen in mij volgen zich snel op, mede dankzij PRI, maar vooral door de wil en de passie voor het leven. Een hele rits aan concepten voor leuke logs over belevenissen, katertje Zen -Joppie is still kicking & alive en geniet van de langdurige hitte en droogte-. Over mijn zomerbaan in het vakantiedorp in het canton, de Ravelacjes, die Franse bijstand (we zijn er nog steeds niet, helemaal). Of de angst die wil regeren, omdat dat huis in Nederland zo ver onder water blijft staan.
Het leven jaagt maar voort, het teveel aan indrukken en mooie verhalen zullen even geduld moeten krijgen.

Martine & Marc
geschilderd door Paolo
Ik kreeg dan ook het verzoek van Marc om zijn 'brief', meer zijn verzoek met jullie te delen. 
Zijn woorden hebben me zeer ontroerd, maar eerlijk is eerlijk; Ik ben te moe en te druk om maar te denken zijn verwoording, van waar wij nu zitten, beter tot uitdrukking te kunnen brengen.

Beste mensen, blog lezers of volgers,

Sinds 2 maanden lijkt er niets te gebeuren en schijnt de onzichtbare brug daadwerkelijk onzichtbaar te zijn geworden. Martine´s blog wordt niet meer gevoed door haar woorden. De blog lijkt verlaten, maar niets is minder waar, de woorden zijn er zeker maar het lukt niet meer om er een kloppend verhaal van te maken. Het verhaal namelijk is te bizar voor de woorden die normaliter op deze blog ons leven zo mooi verwoorden. 
De reden hiervoor zal ik hieronder proberen weer te geven, zover mijn woorden dat toelaten. Lees alstublieft, we vragen namelijk ook uw hulp in deze.

Martine en ik zijn op een punt in ons leven beland vanwaar onze toekomst zich niet meer vrij kan vormen zoals wij dit de laatste 7 jaren hebben kunnen ervaren.
7 Jaar waarin we ontdekt hebben wat het is om mens te zijn, waarin we samen met de natuur en de puurheid van de eenvoudige lokale bevolking en cultuur hebben ervaren dat het leven daadwerkelijk vanzelf kan gaan.  In die zin dat zich omstandigheden vormen die vanzelfsprekend aansluiten bij de behoeftes van dat moment. Vooral vanuit de natuur vindt deze vorming plaats. Een onbenoemde kracht die ook liefde kan heten. Wij als mens kunnen er van nature contact mee maken, we kunnen het voelen, voorzien en er moeiteloos in meegaan. Mits we niets willen en zuiver in onze verlangens staan.

Bovenstaande is de kern van ons leven hier, een autonoom bestaan met minieme geldmiddelen die we meer als ruilmiddel zien. Echter in al die jaren hebben wij geleefd met het zwaard van Damocles slingerend boven onze vrijheid. Het zwaard dat iedere dag zijn ongeziene slinger maakt en langzaam zakt om de band met de werkelijkheid te doorsnijden.
Het zwaard staat metafoor voor ons leven voordat we naar hier vertrokken. Een leven dat gestoeld was op verkeerde peilers. Een leven waarin geld een rol speelt, geld zelfs een middel lijkt te zijn om gezond te blijven, ons veilig te voelen en geborgenheid te kopen in de vorm van huisje, boompje, beestje. Een structuur die ogenschijnlijk lijkt te werken, men weet niet beter en wil dat eigenlijk ook niet. Toch als we zien wat er in de wereld gebeurt kunnen we niet met blijdschap zeggen dat de mens in vreugde leeft. Men heeft zich overgegeven en volgt gedwee het pad van geboren worden en doodgaan en schikt zich naar een opgelegde structuur.

Vooral voor mij is ontdekken van bovenstaande tegenhangers een openbaring en hoewel het vaak moeilijker lijkt om simpel te leven, krijgen we wat ons van nature toebehoort. 
Het punt waarop Martine en ik nu staan brengt het ongedwongen, vanuit een natuurlijke staat,we leven samen, met de oude structuur van ons leven toen. Dit botst en is voor ons steeds moeilijker te begrijpen, we kunnen niet terug denken naar toen, we snappen niet meer waar het toen om ging. We hebben onze huid van toen afgeschud, hij zat te strak, en kregen een nieuwe hier in het Franse bos. Voor mij heeft zich dit zelfs fysiek geuit, mijn chronische (15 jaar) huidproblemen verdwenen hier in 1 nacht.

Het systeem van toen bedreigt ons bestaan in het hier en nu. Vanuit dat systeem worden zaken van ons verlangt die wij niet meer kunnen bieden. Men communiceert met ons maar wij begrijpen de taal niet, men communiceert zelfs zonder dat wij het weten. Dat onbegrip leidt tot heftige emoties die de ratio overheersen. Juist de ratio hebben we nodig in deze, helaas wil ik bijna zeggen. Maar we komen er niet uit, we kruipen in onze schulp en dreigen daardoor te verliezen wat ons paradijs juist zo mooi maakt. Onszelf kunnen we niet kwijtraken en we houden ook niet angstvallig vast aan ons leven hier. 
Toch heeft de liefde en kracht van deze plek en een autonoom bestaan, ons laten zien wat het leven is, voor ons.

Wij zijn op zoek naar een oplossing, we zoeken een Rosetta Steen die tussen ons en het systeem kan tolken. Iemand die de taal van hen begrijpt en voor ons wil verwoorden, zodat wij onze emoties in balans kunnen brengen met de ratio en ons leven hier kunnen laten zijn en verder gaan voor wat het nu is. 
Normaliter is een advocaat de aangewezen persoon, wij kunnen deze echter niet betalen en zouden ook niet weten waar deze te vinden. De persoon die we zoeken zien we liever als raadsman of -vrouw. Iemand die begaan is met ons leven en kan zien wat dat inhoudt, maar zeker ook begrijpt en kan handelen naar wat er buiten ons gebeurt. 

Garanties zijn er niet, de toekomst is er ook nog niet, het heden heeft mij deze hele tekst gevolgd.
Met dit schrijven ga ik niet in op wat er daadwerkelijk aan de hand is. Ik vind het weergeven van die gebeurtenissen afbreuk doen aan hetgeen ik uit wil dragen. 
De hulpvraag is daardoor wellicht minder duidelijk, niet concreet misschien voor menigeen. Doch ik weet dat mijn woorden iemand zullen aanraken.

Volgende week gaan we op vakantie. We hebben iemand gevonden die 4 dagen op onze boel en beesten wil passen. We zijn verheugd, ons eerste uitje samen na 4 jaar :)

Marc



U kunt reageren middels de Reactie-Link onder dit bericht.
Ik zal geen enkele reaktie ook daadwerkelijk plaatsen, maar lees ze wel. Uw privacy-gegevens zullen alleen voor mij bestemd zijn. 
U kan mij ook gewoon een email sturen. Deze staat onderaan de tekst op de pagina 'Voor nieuwe lezers'.